Επαναλαμβανόμενες προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης | Tips για να αυξήσετε τις πιθανότητες ακόμα και αν αποτύχατε να μείνετε έγκυος

Η σκέψη της εξωσωματικής γονιμοποίησης μπορεί να είναι τρομακτική για ορισμένες γυναίκες, ειδικά αν δεν γνωρίζουν πολλά για τη διαδικασία. Από την άλλη, αν έχουν δοκιμάσει εξωσωματική γονιμοποίηση και έχουν αποτύχει, γίνονται δύσπιστες.

Ωστόσο, οι αποτυχημένες προσπάθειες δεν είναι κάτι οριστικό. Οι ειδικοί μπορούν να προτείνουν ορισμένα μέτρα που πρέπει να ληφθούν από κάποιον που έχει προηγουμένως αποτύχει στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

Η εξωσωματική γονιμοποίηση περιλαμβάνει μια πολύπλοκη σειρά διαδικασιών που χρησιμοποιούνται για τη σύλληψη ενός παιδιού. Κατά τη διάρκεια ενός κύκλου εξωσωματικής γονιμοποίησης, ο οποίος διαρκεί περίπου δύο εβδομάδες, τα ώριμα ωάρια ανακτώνται από τις ωοθήκες μιας γυναίκας και γονιμοποιούνται από το σπέρμα σε ένα εργαστήριο. Το πλάνο θεραπείας της γονιμότητας και εάν χρειάζεται όντως εξωσωματική γονιμοποίηση ή όχι, θα εξαρτηθεί από την αιτία πίσω από τα προβλήματα γονιμότητας του καθενός.

Η εξωσωματική γονιμοποίηση μπορεί να βοηθήσει να ξεπεραστούν διάφοροι τύποι ζητημάτων που σχετίζονται με την υπογονιμότητα που αντιμετωπίζουν τα ζευγάρια ενώ προσπαθούν για ένα μωρό. Η εξωσωματική γονιμοποίηση θεωρείται ως η πρώτη γραμμή θεραπείας για προβλήματα όπως «κλειστές» ή «βουλωμένες» σάλπιγγες, ενδομητρίωση προχωρημένου σταδίου, υπογονιμότητα ανδρικού παράγοντα, μικρό απόθεμα ωοθηκών κ.λπ. Σε άλλες περιπτώσεις, η εξωσωματική γονιμοποίηση μπορεί να συνιστάται μόνο όταν άλλες θεραπείες που σχετίζονται με τη γονιμότητα δεν είναι σε θέση να οδηγήσουν σε σύλληψη.

Υπό τις καλύτερες συνθήκες, τα ποσοστά επιτυχίας κάθε κύκλου εξωσωματικής γονιμοποίησης είναι περίπου 30 έως 35%. Ορισμένοι λόγοι για τους οποίους η θεραπεία μπορεί να μην λειτούργησε (αποτυχημένη εξωσωματική γονιμοποίηση) είναι ότι το μεταφερόμενο έμβρυο μπορεί να είχε ακανόνιστο αριθμό χρωμοσωμάτων που οδηγούν σε γενετικές ή μοριακές ανωμαλίες του εμβρύου. Αυτή είναι μία από τις κύριες αιτίες αποτυχίας εμφύτευσης στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

Για κάθε εμβρυομεταφορά που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια ενός κύκλου εξωσωματικής γονιμοποίησης, όπου χρησιμοποιούνται τα ωάρια μιας γυναίκας, η πιθανότητα για απόκτηση μωρού είναι περίπου 40% στα τέλη της δεκαετίας των 20, περίπου 30% μέχρι τα τέλη της δεκαετίας των 30 και περίπου 10-15% μέχρι την ηλικία των 43 ετών.

Μερικές φορές, η επένδυση της μήτρας μπορεί να μην είναι η βέλτιστη στο πάχος, την παροχή αίματος ή το χρονικό πλαίσιο στο οποίο είναι σε θέση να δεχτεί ένα έμβρυο για εμφύτευση και ανάπτυξη. Το έμβρυο δεν είναι τότε σε θέση να προσκολληθεί στην επένδυση της μήτρας.

Άλλοι παράγοντες όπως τα ινομυώματα, η ενδομητρίωση, ο διαβήτης, τα προβλήματα του θυρεοειδούς, εάν δεν αντιμετωπιστούν σωστά επηρεάζουν επίσης δυσμενώς τις πιθανότητες επιτυχίας.

Δείτε επίσης: Πώς να αυξήσετε την απορρόφηση σιδήρου στην εγκυμοσύνη

Τι γίνεται μετά την αποτυχία εξωσωματικής γονιμοποίησης

Το αν θα ξαναπροσπαθήσουμε με έναν κύκλο εξωσωματικής γονιμοποίησης, πόσο σύντομα και πόσες φορές εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Η φυσική κατάσταση και η συναισθηματική ετοιμότητα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πριν από τη λήψη απόφασης.

Όταν προγραμματίζεται ο επόμενος κύκλος, ένας γιατρός εξωσωματικής γονιμοποίησης θα αξιολογήσει τυχόν προηγούμενους κύκλους θεραπείας για να τροποποιήσει τα προγράμματα και τα πρωτόκολλα θεραπείας και να βελτιστοποιήσει τα αποτελέσματα. Είναι σημαντικό να γνωρίζει κανείς ότι η γονιμότητα μειώνεται με την ηλικία.

Διάφορες παρεμβάσεις είναι δυνατές για τη βελτίωση του ποσοστού επιτυχίας στην επαναληπτική εξωσωματική γονιμοποίηση.

Σύμφωνα πάντα με τους ειδικούς, παρακάτω σάς παραθέτουμε μερικούς τρόπους για να επιτευχθεί:

• Καλλιέργεια βλαστοκύστης- Σε αυτή τη διαδικασία, τα έμβρυα μεγαλώνουν μέχρι την πέμπτη ημέρα στο εργαστήριο και στη συνέχεια μεταφέρονται.
• Διαδοχική μεταφορά- Ένα έμβρυο μεταφέρεται την τρίτη ημέρα και ένα άλλο την πέμπτη ημέρα.
• Ξυστό ενδομητρίου- Η απόξεση του εσωτερικού της μήτρας διπλασιάζει τα ποσοστά επιτυχίας. Αυτό περιλαμβάνει τη διατάραξη της επένδυσης της μήτρας σε προηγούμενο κύκλο, που έχει δείξει ότι βελτιώνει τα ποσοστά εμφύτευσης τους επόμενους μήνες.
• Υστεροσκόπηση- Αυτό γίνεται για να ελεγχθεί η κοιλότητα της μήτρας και να διορθωθούν τυχόν προβλήματα που εντοπίζονται.
• Δωρεά ωαρίων- Σε ηλικιωμένες γυναίκες, όπου η ποιότητα των ωαρίων ήταν ο λόγος για την αποτυχημένη εξωσωματική γονιμοποίηση, το ενδεχόμενο ωαρίων δότη μπορεί να είναι μια επιλογή.
• Φαρμακευτική αγωγή- Χρήση φαρμάκων ή εκχυλίσματα βλαστοκυττάρων για την αύξηση της κολλώδους επένδυσης της μήτρας. Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει στην αύξηση της ροής του αίματος στην επένδυση της μήτρας.

Οι παρεμβάσεις αυτές συμβάλλουν στη βελτίωση των ποσοστών επιτυχίας της σύλληψης και θα πρέπει να προσφέρονται για δεύτερη φορά, ανάλογα με τις επιμέρους συνθήκες.

Τι πρέπει να κάνετε σε προσωπικό επίπεδο για βέλτιστα αποτελέσματα 

• Αποβάλλετε το στρες που τη δεδομένη στιγμή είναι ο χειρότερος εχθρός σας
• Επιλέξτε ισχυρούς συμμάχους όπως εξειδικευμένες βιταμίνες για την εξωσωματική γονιμοποίηση
• Προσέξτε όσο ποτέ τη διατροφή σας
• Ασκηθείτε
• Πείτε «ναι» στη γιόγκα γονιμότητας
• Μη τα παρατάτε
• Να έχετε εμπιστοσύνη στον γιατρό σας ο οποίος είναι ο άνθρωπος που ξέρει το ιστορικό σας καλύτερα από τον καθένα

Συμπερασματικά

Για κάθε εμβρυομεταφορά που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια ενός κύκλου εξωσωματικής γονιμοποίησης, όπου χρησιμοποιούνται τα ωάρια μιας γυναίκας, η πιθανότητα για ένα μωρό είναι περίπου 40% στα τέλη της δεκαετίας των 20, περίπου 30% μέχρι τα τέλη της δεκαετίας των 30 και περίπου 10-15% μέχρι την ηλικία των 43 ετών. Οι πιθανότητες επιτυχίας είναι επίσης καλύτερες εάν είχατε μείνει έγκυος προηγουμένως ενώ βασική προϋπόθεση σε όλα αυτά είναι να προσέχετε τον εαυτό σας και τον τρόπο ζωής σας.